sopida's profileyou can not find and tou...PhotosBlogListsMore Tools Help

sopida anuwatsopon

Occupation
Location
one morning I get up and ask myself...It's time to travelling again isn't it ? the answer is yes

you can not find and touch horizon, if you do not go far away

Photo 1 of 50
March 30

ย้ายบ้านแล้วนะคะ

ต้องขอโทษทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมก่อนนะคะที่ไม่ได้อัพเสียนาน เพราะจริงๆ แล้วได้ย้ายไปที่ multiply แล้วค่ะ แวะเข้าไปเยี่ยมเยียนกันได้ที่ http://mimpee.multiply.com นะคะ แล้วเจอกันค่ะ
February 05

ภาระ

เมื่อปลายเดือนที่แล้วมันตกมาจากต้นไม้ข้างๆ office มีคนใจดีเอามันไปประคบประหงมจนมันแข็งแรง และพามาทำงานด้วยทุกวัน มันจึงเปรียบเสมือนเป็นสัตว์เลี้ยงของ office ถึงแม้บางคนจะไม่ชอบ เพราะว่ามันเหมือนหนูก็ตาม คนใจดีสองคนที่รับเลี้ยงมันตั้งชื่อมันว่า ภาระ
January 31

สองเงาในเกาหลี : บันทึกการเดินทางแสนโรแมนติก

ไม่ว่าจะเป็น ปาร์ก จี ซอง แดจังกึม หรือเรน ก็ไม่สามารถทำให้ฉันติดโรคเกาหลีฟีเวอร์ได้ จนกระทั่งได้มาอ่าน "สองเงาในเกาหลี" ถ้าฉันเป็นเจ้าของห้องสมุดคงลำบากใจไม่น้อยว่าจะจัดหนังสือเล่มนี้อยู่ในหมวดไหน ระหว่างบันทึกการเดินทาง หรือนวนิยายโรแมนติก ทั้งๆ ที่หน้าปกก็ระบุอย่างชัดเจนว่าเป็นบันทึกการเดินทาง แต่เมื่ออ่านจนจบฉันก็ยังไม่แน่ใจอยู่ดี บางทีคงต้องตั้งหมวดหมู่ให้ใหม่เป็นบันทึกการเดินทางแสนโรแมนติก และนี่คงเป็นหนังสือเพียงเล่มเดียวที่อยู่ในหมวดนั้น

หนังสือพูดถึงเรื่องราวการเดินทางของสองชายหญิงที่ไม่รู้จักกัน แต่อยากเดินทางร่วมกันในเกาหลี เป็นบันทึกการเดินทางที่เรียบง่ายถึงง่ายที่สุด แต่แฝงความหวานไว้ได้อย่างแนบเนียน ชนิดที่ไม่มีไกด์บุ๊คเล่มไหนทำได้ แม้แต่คัมภีร์ของนักเดินทางอย่าง lonly planet

ถ้าทรงกลดสามารถหยั่งรู้นิสัยใจคอและวิธีคิดของคนแปลกหน้าได้จากหนังสือที่คนๆ นั้นหยิบดูในร้านหนังสือ ด้วยทฤษฎีที่คล้ายกันเราก็สามารถหยั่งรู้นิสัยใจคอของคนแปลกหน้าจากหนังสือที่เค้าเขียนได้เหมือนกัน เพราะฉะนั้นฉันขอฟันธง ทรงกลดคุณเป็นคนที่โรแมนติกเหลือหลาย

"คุณถนัดหูซ้ายหรือหูขวามากกว่ากัน"
"เท่าๆ กันมั๊ง"
"ไม่ได้ เลือกมาข้างนึง"
"หูขวา"
"ผมมีอะไรจะบอกหูขวาคุณ"
เรายืนขยับเข้าใกล้กันอีกนิด ปลายเท้าขวาของผมกับเท้าซ้ายของพิณแตะติดกัน ผมก้มลงกระซิบบอกอะไรบางอย่างกับหูข้างถนัดของพิณ ผมอยากบอกเธอให้ได้ยินชัดๆ

โอยยย....ถ้าความหวานจากตัวหนังสือสามารถแล่นผ่านเข้าร่างกายได้ ป่านนี้ฉันคงเป็นเบาหวานไปแล้วแน่ๆ สาบานให้สำลักความหวานตาย นั่นคือส่วนหนึ่งของบันทึกการเดินทางของเงาสองเงาในเกาหลี ถ้าสังเกตดีๆ บางจังหวะการแกว่งแขนเงาทั้งสองนั้นจับมือกัน

January 22

รอดตาย

ฉันรอดตายมาได้จากเหตุการณ์รถคว่ำ จำได้รางๆ ว่ารถที่เรา test นั้นกลิ้งตีลังกาแล้วกลับมาตั้งในสภาพบุบบู้บี้ กระจกแตกรอบคัน เราทั้ง 4 ในรถคือ พี่เดียร์ ฉันจาก car - pick up performance ชายจากกรังปรีด์ และบอลจาก driven บาดเจ็บคนละเล็กละน้อย แต่ฉันเป็นคนเดียวที่เลือดออกเพราะถูกกระจกบาด อาการโดยรวมๆ ไม่เป็นไรมาก คนที่ตกใจไม่แพ้เราคือฝ่าย PR และระดับหัวหน้าของค่ายรถยนต์นั้น รวมถึงพี่ เพื่อน สื่อมวลชนด้วยกัน หลังกลับจากโรงพยาบาลทุกคนแสดงความห่วงใย ถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง ฉันต้องขอบคุณจริงๆ รวมถึงเพื่อนๆ ที่ office และนอก office ด้วย เชื่อมั๊ยว่าอุบัติเหตุครั้งนี้มันก็มีข้อดีเหมือนกัน เพราะมันทำให้ช่องว่างระหว่างฉันกับพี่ เพื่อน สื่อมวลชนดูแคบขึ้น จากที่เคยแค่ไหว้และรับไหว้กันเท่านั้น แต่วันนี้เราต่างรู้จักกันมากขึ้น คุยกันมากขึ้น และรู้สึกสนิทสนมกันมากขึ้นกว่าเดิม
December 25

Merry X'mas

Dear santa, please bring my wish, which are hope, joyful, love & peace to you till eternity Ho Ho Ho  Merry X' mas